Lukt het niet meteen om een eigen stijl te vinden?
Oefening baart kunst zeg ik altijd maar. Wat “leuk blijft om te doen”, kan zomaar eens jouw eigen stijl worden.
Geen zorgen, zo erg is dit nu ook weer niet, het gaat tenslotte toch om het plezier tijdens het schilderen?
En als je er iets professioneels van wilt maken dan is het in sommige gevallen wel handig als je een herkenbare stijl krijgt, maar het kan toch ook juist leuk zijn om het anders dan anders te doen, zonder al die benepen “regels”?
In het begin probeerde ik veel uit, het is leuk om te experimenteren en een eigen stijl te vinden. De stijl waarbij je het meeste kan ontspannen tijdens het schilderen omdat je het leuk vindt om te doen.
Als iets té moeilijk of té lastig blijft om te maken dan is dat niet je ding en kun je beter kiezen voor iets dat wat “simpeler” gaat, of “als vanzelf blijft gaan” en het je “tweede natuur” is.
Sieraden van leuke edelstenen, parels of kristallen in een losse luchtige stijl en niet te groot of te klein, zijn tijdloos en blijven altijd in de mode.
Vind jij sieraden maken ook leuk om te doen? Of heb je na coronatijd alles maar naar de kringloop gebracht omdat je ermee gestopt bent? Of maakte je net als ik altijd al graag zelf juwelen?
Lees verder na reclame.
Wil je ze graag maken maar weet je nog niet zo goed hoe te beginnen? Ik begon met losse onderdelen in de 70s, toen er nog niet zoveel te koop was. Zo ontdekte ik gaandeweg meer.
Je werd of wordt er wel erg creatief en vindingrijk door maar kwam soms wel eens iets te kort tijdens het maken.
Tegenwoordig zijn er veel verschillende doosjes met benodigdheden voor het maken van juwelen. Dat scheelt veel.
Vaak zijn deze kant en klaar doosjes ideaal zodat je alles meteen bij de hand hebt. Je hoeft ook niet direct met het hogere of het duurste segment te beginnen. Er zijn genoeg benodigdheden te koop die ook geschikt zijn om sieraden te maken in winkels zoals Pipoos bijvoorbeeld.
Maar het is wel belangrijk om goed op de kwaliteit te blijven letten en of het materiaal nikkelvrij is of veilig om te dragen.
Er is veel rommel verkrijgbaar, waar te veel lood in zit.
Handig om te hebben: doosjes vol diverse soorten kralen, doosjes met zilver- en goudkleurige materialen, stainless steel of echt goud en zilver; je kunt het zo gek niet bedenken.
Wat je kiest hangt af van je persoonlijke stijl en wat je graag draagt. Of maak je het voor een webshop?
Je wilt niet nergens heen kunnen met je voorraad juwelen, als je klaar bent. Dan kun je ze net zo goed zelf ook gaan dragen en dan is het fijn als ze bij je passen. Of bij degenen aan wie je ze cadeau geeft bijvoorbeeld.
Grote fancy oorbellen van diverse groene kralen, die ondanks het formaat toch lichtgewicht om te dragen zijn.
Sieraden maakte ik altijd al. Als kind en jaren later begon ik er weer mee.
De mode verandert steeds, ook bij juwelen, behalve dan de tijdloze items die wel in de mode blijven. Al komen bepaalde items steeds terug na verloop van tijd.
Ruim vijftien, twintig jaar geleden waren de grotere items ook hip, vooral van dat glimmende materiaal en lange colliers van grote kralen, die maakte ik ook.
Colliers met parelmoer schelpbedels. Ook oorbellen en armbanden met bedels en grote sierparels. Van alles.
Deze verkocht ik toen voor het goede doel met behulp van een radiouitzending waar mijn man hielp. Dat was een succes!
Ooit werd ik ekster genoemd omdat ik bij elk kraampje met juwelen wilde kijken tijdens uitjes. Een echte “fonkelqueen”.
Liever draag ik iets lichtgewichts want dat draagt prettiger. Middelgrote juwelen kunnen ook al heel mooi zijn, mits ze niet te zwaar zitten of aanvoelen. Van die te zware “joekels” statement oorbellen, waarbij de oorlellen ver naar beneden getrokken worden, moet ik niets hebben: het mag wel comfortabel blijven.
Welk formaat je kiest is afhankelijk van je postuur. Bij groot past groot, bij klein klein en middelgroot bij middelgroot. Ook al is dit niet in elke situatie haalbaar, vind ik het qua verhouding toch het mooiste.
Hoezeer ik mezelf ook in sieraden verdiept heb is het bij een leuke hobby gebleven omdat andere dingen op mijn pad kwamen.
Leuk om te doen en ook leuk om cadeau te geven!
* Dit blogartikel schreef ik vrijblijvend, zonder enige vorm van vergoeding te ontvangen. Foto’s: mijn zelfgemaakte juwelen.
Schilderen kun je doen op een tafel, op het doek dat voor je ligt. Maar meestal wordt er een schildersezel gebruikt.
Schilderen aan tafel met het doek plat voor je zorgt voor rugpijn o.a. Even op deze manier schilderen gaat nog wel, maar daarna is de lol ervan af.
Staand kan vermoeidheid geven voor wie niet zo lang kan staan.
De tafelezel is er meestal voor kleine en middelgrote doeken, dus ik was blij dat ik er eentje gevonden had. Want hij is echt handig, helemaal in combinatie met een in hoogte verstelbare tafel, stoel of kruk.
Hoe teken of schilder jij het liefst als je voor een prentenboek illustraties maakt? Met een kwast, potlood of digitaal?
Voor een prentenboekje met poesjes had ik de tekeningen digitaal gemaakt. Eerst maakte ik de schetsen met potlood op aquarelpapier. Met het plan om ze verder te schilderen. Toen besloot ik het digitaal uit te werken. Gewoon uit de losse pols, net alsof je schildert op het doek. Ook leuk om te doen, maar achteraf gezien toch niet zo mijn ding. Geef mij maar echt papier, potlood, doek en verf.
De kleuren komen digitaal zo in ieder geval wel vrolijk over. Vind je ook niet?
Uitproberen, verbeteren; het begin is er en de verhoudingen mogen aangepast. Oefening baart kunst.
Boetseren is ook leuk om te doen. Het was al eeuwen geleden (als kind) dat ik een beeldje gemaakt had van klei en de Dikke dame was het eerste uitprobeersel sinds lange tijd.
Het beeldje oogt nog een beetje rommelig, de verhouding en het schilderwerk mogen wel beter.
Maar misschien is imperfect ook wel perfect, het maken ervan geeft plezier en dat is wat telt. En of je het dan aan iemand cadeau wil doen aan degene die het geslaagd vindt kun je later alsnog beslissen of je maakt gewoon een nieuwe.
Oefenwerk
Het minibeeldje is ongeveer 5 à 6 cm groot. Te groot of te klein werken is minder makkelijk of prettig om te doen dan een gemiddeld formaat maken van ongeveer twintig centimeter.
Omdat ik al jaren geen klei meer had aangeraakt en niet wist hoe klei zich zou gaan gedragen als het nat was besloot ik om het eerst heel klein te houden.
Materiaal
Er zijn verschillende soorten klei. Voor dit beeldje gebruikte ik zelfhardende klei van de Action, daar kon ik best prettig mee werken maar ik kan me voorstellen dat er meer soorten klei zijn die prettig of veel prettiger werken. Lees verder na reclame.
Er bestaan allerlei kleibenodigdheden en boetseergereedschap, als je die nog niet hebt of niet perse wilt gaan kopen dan heb je in huis vast iets liggen om in de hoekjes te komen of om het bij te werken. Een oud mesje, stukje plastic of nagelvijl.
Dit is dus oefenwerk. Het kan wel wat gladder en mooier. Maar het plezier was er niet minder om en zo weet je wat je de volgende keer niet of wel moet doen.
Schilderen
Het schilderwerk van dit minibeeldje is nog niet helemaal perfect, het is amper 5 á 6 cm groot, best nog lastig om overal met het penseel bij te komen. Een nog dunner penseel zou de ultieme oplossing zijn!
De “rots” waarop de dame zit is gemaakt van een rond plastic bakje met daarover een dunne kleilaag. Een stukje hout kan een alternatief zijn. Maak de klei niet te nat. Te droog is ook niet goed want dan smeer je de kieren niet mooi glad.Dikke dame in de maak. Goed op de verhouding letten kan voorkomen dat een deel net iets te groot wordt ten opzichte van de rest. (Een goede les voor de volgende keer).Dikke dame een deksel, of ander platform wat ronddraait, voor het schilderen en afwerken tot een kleurrijk geheel. Beschilderde klei is steviger dan onbewerkte klei.Bloemen van klei, uitprobeersel.Helft van een gezicht van klei: neus en lip wijzen naar onderen en het oog zie je links. Rechts het stokje. Uitprobeersel.
Als de rest klaar is kan het schilderen beginnen. Met een dun penseel ;-).
Deel dit bericht zodat anderen ook iets hebben aan de tips. Delen kan via deelknoppen hieronder.
Het zachte effect van een aquarel op het doek krijgen? Verdun de verf met water of smeer eerst wat vlakken met water op het doek.
Dit grote schilderij ziet er in werkelijkheid minder flets of licht uit, de kleuren zijn namelijk iets dieper.
Maar voor de rest geeft de foto goed weer hoe de bloemen eruit zien. Aubergine, roze en verschillende mint kleuren sieren het geheel op.
De klaproos groeit spontaan op bepaalde vlaktes, in sommige tuinen of zomaar tussen van alles kan er een enkele klaproos verschijnen om daar een paar dagen te schitteren in de zon. De klaproos staat voor troost.
Een paar rondjes verven. Het lijkt makkelijk om te doen, dat is het vaak ook maar voordat je tevreden bent ben je wel even een paar uur verder.
De kleuren die in elkaar overlopen, de afmetingen van de rondjes, het moet kloppen voor je gevoel. De eerste keer toen ik een cirkel schilderij maakte tekende ik met de dunne penseel lukraak de rondjes. Er zat geen logica in. Maar dat hoefde ook niet, het ging om het effect. Het was eerst een vrolijke warboel.
Eerst had ik wat vlakken gemaakt zoals het in me opkwam, omdat ik nog niet wist wat ik nu eigenlijk ging maken.Nog meer cirkels
Vogeltjes zijn leuk om te maken. Als het doek af is dan ziet het er vaak grappig uit.
Je kunt de vogels het beste eerst op het doek met een dun potlood tekenen. Daarna werk je verder met acrylverf, net zolang totdat het lijkt alsof ze naar voren komen. Mocht je geen inspiratie hebben om ze uit de losse pols te schetsen, neem dan bijvoorbeeld een oude foto die je ooit gemaakt had als leidraad.
Acrylverf op doekMeeuw op een paal in precies dezelfde tinten als de drie meeuwen (foto wijkt af met de kleuren)
Schilderij overschilderen in een andere stijl?
Recent 2023, oefenwerk. Hals lijkt te lang maar vanaf die kant gezien in de uitgestrekte positie van de zwaan dan klopt het wel aardig. Daarna is deze zwaan aangepast in een andere stijl.Zwaan in andere stijl
Désirée’s creaties 